(Nie)stabilność

(Nie)stabilność – tytuł w istocie odzwierciedlający w jakiejś mierze postrzeganie świata przez Autorkę. W swoich wierszach porusza zarówno to, co w duszy gra, ale i to, co – gdyby nadać formę prozy – mogłoby być wręcz publicystyką. Zatem nie stroni od wynurzeń osobistych, jak i ocen rzeczywistości, owego tu i teraz, jasno, bezkompromisowo deklarując swój stosunek. Wspomniane „co w duszy gra” wyraża się nie tylko słowem, ale i obrazem (ilustracje Autorki), przesiąkniętym treścią i emocjami.
Autorka odważyła się na debiut zainspirowana inną publikacją Liberum Verbum „Pani Cogito”.

Emilia Bartkowiak (1991 – ) swoje życie rozpoczęła w Polsce, od dziesięciu lat kontynuuje je w Austrii. Miłość do kawy przeniosła w obszary zawodowe i do niedawna pochłaniała ją praca baristki. Rozmawia z roślinami, nadając im imiona. Potrafi okiełznać zdziczałego psa, uroni łzę wzruszenia na koncercie rockowym, zarywa noce, żeby wpatrywać się w księżyc. W wolnych chwilach oddaje się swoim ulubionym pasjom – szlifuje warsztat z rysunku, przepada gdzieś z dobrą książką, pisze wiersze albo rzuca zaklęcia. Wrażliwością mogłaby obdarować pół świata. Poetycka debiutantka.