Statek widmo

Co łączy koszary dla brytyjskich żołnierzy podczas wojny o Falklandy, pływające więzienie u wybrzeży Bronxu oraz „hotel” dla pracowników przemysłu naftowego w Nigerii i samochodowego w Niemczech? Skromny statek towarowy, który pełnił wszystkie te funkcje. Na przestrzeni lat wielokrotnie zmieniał nazwy, właścicieli i bandery. Dzięki tej nieuchwytnej, widmowej tożsamości – i wyposażeniu w kontenery modułowe, symbol znormalizowanej gospodarki światowej – mógł stawać się tym, czego akurat potrzebował rynek. Losy tytułowego „statku widmo” są dla historyka Iana Kumekawy osią opowieści o wielkich przemianach gospodarczych i politycznych ostatnich pięciu dekad: transformacji przemysłu energetycznego, rozwoju rynków offshore, stref wolnej bankowości i wyspiarskich rajów podatkowych, wyzysku siły roboczej oraz masowego wzrostu liczby więźniów, przetrzymywanych nawet poza granicami kraju. Ta fascynująca mikrohistoria pokazuje, jak elementy powstającego neoliberalnego porządku, w którym regulacje są dla naiwniaków, stworzyły globalną gospodarkę.