Zastosowanie narzędzi AI w praktyce akademickiej

Sztuczna inteligencja weszła do praktyki akademickiej szybciej, niż zaczęto uwzględniać ją w regulaminach studiów. Niniejsza książka holistycznie opisuje to zjawisko w polskim szkolnictwie wyższym: od mechanizmów działania dużych modeli językowych przez rzeczywiste sposoby ich wykorzystywania przez studentów po skuteczność metod weryfikacji stosowanych przez kadrę akademicką.
Przeprowadzone badania empiryczne, obejmujące zarówno absolwentów, jak i nauczycieli akademickich, pokazują, jak często i na jakich etapach powstawania pracy dyplomowej sięga się dziś po narzędzia sztucznej inteligencji. Zrealizowany eksperyment weryfikuje natomiast zdolność promotorów i recenzentów do rozpoznania tekstu wygenerowanego przez model językowy. Uzyskane wyniki skłaniają do rewizji założeń, na których opiera się dzisiejszy proces dyplomowania.
Książka prowadzi od diagnozy do propozycji rozwiązań. Zawiera rekomendacje dla uczelni dotyczące polityki wobec sztucznej inteligencji, wskazówki dla promotorów prowadzących seminaria dyplomowe oraz zasady odpowiedzialnego korzystania z narzędzi generatywnych adresowane do studentów. Uzupełnieniem rozważań jest załącznik poświęcony konstruowaniu poleceń dla modeli językowych.
Publikacja jest przeznaczona dla nauczycieli akademickich, promotorów i recenzentów, władz uczelni i osób odpowiedzialnych za regulaminy studiów, a także dla studentów oraz badaczy dydaktyki szkoły wyższej i etyki akademickiej.