Złota Elżunia

Młodziutka złotowłosa i o złotym sercu Elżunia, utalentowana muzycznie córka niezamożnych, ale bogatych duchem rodziców. Prawdę ceniących nade wszystko. Wraz z rodzicami i młodszym bratem z Poznania do starego, posępnego zamku na Śląsku, odziedziczonego przez jej matkę. W scenerii pięknych lasów, dworów szlacheckich i leśniczówki, rozwija się pełna przygód i tajemnic akcja powieści. Rodzą się również płomienne uczucia Elżuni i majętnego arystokraty.

„Opowiadanie Sabiny podniecało ciekawość Elżuni; może w ruinach odnajdzie jaki pamiętnik rodzinny, który naprowadzi ją na ślad tajemnicy? Złota Elżunia, bo tak stryj Szymon nazywał synowicę, wśród nowych myśli i zaciekawienia zapomniała o przykrym zajściu z Berta i szła ku zamkowej górze pełna najlepszych nadziei, pewna, że jeśli nawet, jak stwierdziła Sabina, duchy pokutują w gruzach, to opiekować się one będą drogimi je duch widzi głąb serc ludzkich, a serca ich proste i czyste…”