Uzdrowienie modlitwą różańcową

Celem konferencji Uzdrowienie modlitwą różańcową jest ukazanie Różańca na nowo odkrytego w jego historyczno-liturgicznym procesie powstawania, ochrony wiary poszczególnych ludzi i narodów przed wszelkimi zagrożeniami, jak i uzdrowieniem – wypraszanych za pomocą Różańca przez Uzdrowicielkę chorych – Matkę Różańca Świętego – Niepokalaną. W XIII w. Różaniec (łac. rosarium) ­był używany do celów świeckich. Dopiero od XV w. rosarium oznacza „Ogród różany”, związany z ogrodem rajskim aż po symbol dziewiczości Matki Bożej. Wieńcami różanymi zdobiono głowy jako stały element stroju zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Później wieńce wprowadzono w sferę kultu maryjnego jako oplatającego statuę Maryi.

Różaniec jest „modlitwą Kościoła do Maryi i z Maryją”. W historii Kościoła stał się instrumentem obrony wiary katolickiej przed herezją. Leon X jako jeden z pierwszych papieży zaaprobował tę modlitwę. Natomiast zwycięstwo chrześcijańskiej floty pod Lepanto w 1571 roku nad islamską potęgą, zadecydowało, że Pius V wprowadził do roku kościelnego osobne święto ku czci Różańca. W ten sposób powstało październikowe święto różańcowe.

Jan Paweł II dodał do odmawianych przez wieki trzech części misteria lucis – tajemnice światła. W ten sposób Różaniec nabrał nowego blasku światła. Różaniec jest sprawdzoną metodą kontemplacyjną Zachodu, tak jak chrześcijański Wschód posiada „modlitwę Jezusową”. Jest jakby streszczeniem Ewangelii o wymiarze chrystologicznym.

Ludwik de Monfort, w swoim dziele o Różańcu, wskazuje na niego jako „autentyczną drogę uświęcenia, a błog. Bartłomiej Longo usłyszał w głębi swego serca słowa: „Kto szerzy różaniec, ten jest ocalony!”

Zły duch ostro reaguje na modlitwę różańcową przy egzorcyzmach (zob. Pellegrino Ernetti, Pouczenia Złego Ducha, Kraków 2003). Podczas egzorcyzmu w Wielki Piątek Zły Duch krzyczał: „Przygniata mnie, jaki to nieznośny ciężar! Zabierzcie ten łańcuch z Krzyżem na końcu”. Egzorcysta powiedział: „Od dziś, nasza siostra będzie codziennie odmawiała Różaniec”. A diabeł natychmiast odparł: „I co z tego? I tak jest was niewielu! To nic nie znaczy w porównaniu z całym światem!” (Mówił o osobach odmawiających Różaniec). Powyższe słowa pokazują wielką moc Różańca w walce z siłami ciemności. Różaniec jest tarczą do pokonania naszego nieprzyjaciela. Niech wspólna modlitwa różańcowa wyprosi nam łaskę oczyszczenia naszych dusz we „Krwi Baranka”.