Światy Solarne (#1)

Odkrywca nowych lądów czy zaborca? Prawda zależy od tego, kto opowiada historię.

Ziemia, Wenus i Mars to planety o podobnej wielkości w alternatywnym Układzie Słonecznym. I na każdej z nich rządzi człowiek. Podbój Kosmosu był możliwy dzięki imponującemu rozwojowi technologii. Mimo to społeczeństwa nadal tkwią w XIX-wiecznej mentalności… Niespodziewanie w przestrzeni wypełnionej eterem pojawia się niebezpieczeństwo. Ludzkość staje się obiektem ataku nadzwyczaj inteligentnego gatunku roślin. Hrabia Ashley B. Brownhole, potentat medialny z Wenus, szuka sojuszników w walce z inwazyjnym przeciwnikiem. Pomoc przychodzi z niespodziewanej strony – od rybokształtnych Alonbee i Inverrie, którzy roszczą sobie prawa do Światów Solarnych.

Pierwszy tom Trylogii Solarnej, pełnej absurdu i groteski, z pewnością podbije serca i umysły miłośników steampunku, kosmicznych podróży i surrealistycznych światów.

Trylogia Solarna

Stało się. Ludzkość podbiła Światy Solarne. Jednak mimo gigantycznego postępu technologicznego mentalnie cywilizacja nadal tkwi w XIX wieku. Najcenniejszym produktem eksportowym Ziemi (prowincjonalnej planety alternatywnego Układu Słonecznego) są niewolnicy, a rozwarstwione społeczeństwo jest zarządzane przez zblazowanych arystokratów. Czy ludziom w takiej kondycji uda się odeprzeć atak inteligentnego roślinnego gatunku?

Jan Maszczyszyn (ur. 1960) – pochodzi z Bytomia, od 1989 r. mieszka w Australii. Jest autorem wielu opowiadań i książek z gatunków science fiction, bizarro fiction i dark sci-fi. Może pochwalić się tytułem laureata (obok Marka S. Huberatha i Andrzeja Sapkowskiego) konkursu miesięcznika „Fantastyka”. Publikował m.in. w magazynach „Fakty”, „Fenix Antologia” czy „Merkuriusz”, w fanzinach „Somnambul”, „Feniks” czy „Spectrum”. Znany głównie z autorstwa „Trylogii Solarnej” czy powieści uhonorowanych Literacką Nagrodą im. Jerzego Żuławskiego „Necrolotum” i „Chronometrus”.