Sto lat samotności pięćdziesiąt lat później

Książka, ilustrowana przez Piotra Kłoska, stanowi zbiór refleksji ukazujących, jak dzieło Gabriela Garcíi Márqueza jest odbierane współcześnie. Jej cechą jest mnogość ujęć oraz wielokulturowość, wieloaspektowość (literatura, film, sztuki plastyczne) i wielonarodowość autorów. Publikacja dowodzi ogromnej transgresji dzieła Garcíi Márqueza w czasie, przestrzeni i kulturze. Jak napisał w jednym z tekstów Ricardo Chávez Castañeda: „Gabriel García Márquez przywrócił nam wyobraźnię, uczynił nas wierzącymi, a przecież wyobraźnia bez wiary do niczego nie służy”.