Śląsk, którego nie ma

Śląsk: zapomniane obiekty industrialne, familoki, cmentarze, pałace…

Jaką historię mogą nam opowiedzieć?

Gospodarczo XX wiek był dla Śląska czasem spektakularnego rozwoju i niezwykłej transformacji. Na początku stulecia schludne ulice miast i miasteczek tętniły życiem. Wspaniałe, majestatyczne kamienice i gmachy użyteczności publicznej wyrastały jak grzyby po deszczu. Rozwijał się przemysł, mnożyły się fortuny. W głowach miejscowych architektów powstawały śmiałe koncepcje modernizacji Katowic, Gliwic, Bytomia, Zabrza. Pomysły te pozostały jednak w sferze planów, politycznie bowiem XX wiek był czasem zawieruchy. Przyniósł dwie wojny światowe, przesunięcia granic, wielkie migracje. Zmieniło się wszystko, włącznie z własnością i przeznaczeniem miejscowych budynków. Niektóre z nich pozostały żywe, w ten czy inny sposób służyły kolejnym pokoleniom mieszkańców regionu. Inne popadły w zapomnienie i dziś straszą pustymi oczodołami okien i osypującym się ze ścian tynkiem.

Książka Kamila Iwanickiego stanowi próbę ponownego ożywienia tych fantomowych, zapomnianych miejsc. Kolejna po bestsellerowych Familokach pozycja w dorobku autora jest równocześnie opowieścią o ludziach, którzy niegdyś żyli na Górnym Śląsku; albo opuścili swój Heimat dobrowolnie, albo zostali do tego przymuszeni. To zbiór historii z różnych czasów, zapis dociekań autora, od lat badającego fenomen i specyfikę Górnego Śląska przez pryzmat geografii, przemysłu, architektury i społeczności, której poszczególni członkowie wywarli przemożny wpływ na charakter regionu. Znakomity pretekst do samodzielnego eksplorowania śląskich tajemnic, które wciąż czekają na odkrywców.

Oto ostatnie ślady Heimatu: zapomniane miejsca Górnego Śląska

O książce w mediach:

: Znikający Śląsk. Unikat na skalę całego kraju

:Do śląskiego Biura Rzeczy Zagubionych trafiła kawiarnia

Dziennik Zachodni: „Śląsk, którego nie ma” – nowa książka Kamila Iwanickiego, autora „Familoków. Śląskich mikrokosmosów”. O tym, gdzie szukać śladów

Dziennik Zachodni: „Śląsk, którego nie ma”. Mój sąsiad zmienił się z Ericha na Eryka, ale dziadek koleżanki został Edwardem

: „Punktem wyjścia było dla mnie opisanie Śląska, który właśnie przemija, przeminął albo nigdy do końca nie powstał”

Do Rzeczy: Górny Śląsk i Industria: nierozerwalnie ze sobą połączone

Śląska Opinia: Dlaczego i jak warto zwiedzać Śląsk? Jak powinniśmy dbać o dziedzictwo postindustrialne?

Krótka historia jednego zdjęcia: 1973, Katowice, debiut nowego dworca kolejowego