Psie serce

Uniwersalna przypowieść o naturze człowieka, granicach nauki i odpowiedzialności moralnej uczonego.

Jedno z najbardziej znanych i przenikliwych dzieł Michaiła Bułhakowa — łączące elementy fantastyki, groteski i ostrej satyry społeczno-politycznej. Przez wiele lat było zakazane w ZSRR i ukazało się oficjalnie dopiero w latach 80. XX wieku.

Akcja rozgrywa się w Moskwie w latach 20. XX wieku, niedługo po rewolucji październikowej. Głównym bohaterem jest profesor Filip Filipowicz Preobrażeński – wybitny, acz ekscentryczny chirurg. Prowadzi on eksperymenty mające na celu odmłodzenie ludzkiego organizmu. Pewnego dnia znajduje na ulicy bezpańskiego psa – Szarika – i zabiera go do domu, by wykorzystać go w swoim nowym eksperymencie.

Dzieło pozostaje aktualne – ostrzega przed próbami tworzenia „nowego człowieka” według ideologicznych lub naukowych recept.

…Można wszczepić przysadkę Spinozy albo jakiegokolwiek innego czorta i przerobić psa na coś nieby­wałego. Pytanie tylko, po jakiego diabła? Niech mi pan wytłu­maczy, proszę, po co sztucznie fabrykować Spinozę, kiedy zwy­kła baba może go urodzić w każdej chwili. Przecież madame Łomonosowa urodziła w Chołmogorach tego swojego wspania­łego nieznanego. Ludzkość, doktorze, sama zatroszczy się o to w trybie ewolucji, uporczywie wyodrębniając z nikczemnej masy przeciętności dziesiątki niezwykłych geniuszy, którzy są chlubą naszej planety…