Prolegomena do historii komunikacji społecznej – tom 2 Badanie historii komunikacji

Publikacja Włodzimierza Micha, to efekt szerokiego przedsięwzięcia badawczego o charakterze rekonstrukcyjno-krytycznym związanego z dziejami komunikacji człowieka, które nie ma charakteru apodyktycznego, ale problematyczny. […] Istotą dającą bezprecedensową wartość tego typu badaniom i postawie metodologicznej jest krytyczny stosunek do wcześniejszych ustaleń w tej dziedzinie nauk o komunikowaniu, które nierzadko wbrew ich twórcom stały się wręcz wiedzą absolutną, a nawet metafizyczną, prowadzącą w praktyce z pobudek politycznych czy świadomowościowo-dogmatycznych do szeregu antynomii w rozumowaniach, opisie interpretacji badanych zjawisk, wykluczając rzetelną wiedzę na ich temat, podnoszącą przecież jakość życia. […] Włodzimierzowi Michowi udało się sformułować bardzo ciekawą – płodną teoretycznie, ale również w sferze praktyk komunikacyjnych – choć krytyczną wizję komunikacji człowieka, która zakotwicza go w świecie społeczno-kulturowym i przyrodniczym, jednocześnie determinując miękko jego człowieczeństwo na kolejnych etapach jego humanizacji. Publikacja ma walory nie tylko stricte naukowe, ale może być znakomitym podręcznikiem akademickim do studiów nad komunikowaniem. [Z recenzji prof. dr. hab. Ignacego S. Fiuta]