Pełzający Cień

Po klęsce armii księcia Almurica z całej wyprawy zostało dwoje ocalałych: Conan i młoda Brytunka Natala. Pustynia na południu nie wybacza, a jednak to nie ona okaże się najgroźniejsza. Na horyzoncie majaczy Xuthal, miasto z zielonego kamienia, o którym milczą kupieckie szlaki i stare kroniki.

Za jego murami czas płynie inaczej. Mieszkańcy śpią, odurzeni czarnym lotosem, i wcale nie chcą się budzić. Może dlatego, że na jawie czeka na nich to samo, co od wieków poluje w ciemnych korytarzach.

Jedno z najbardziej dusznych i klaustrofobicznych opowiadań Howarda o Conanie. Tutaj barbarzyńca nie zdobywa tronów. Tutaj próbuje po prostu przeżyć noc.