Organista z martwej wsi

Czasami zbieg okoliczności obraca wniwecz czyjeś życie, a człowiek jest zmuszony ugiąć się przed wiatrem historii. Bywa też tak, że najlepsze intencje wobec kobiety sprowadzają nieszczęście zamiast pomóc… Teodor, wiejski organista i nauczyciel w polskiej szkole na Zaolziu, jest szczęśliwym człowiekiem – mimo niesprzyjających okoliczności politycznych zajmuje się ukochaną muzyką, tworzy szczęśliwe małżeństwo z piękną żoną, wychowuje utalentowanego syna, w którym pokłada wielkie nadzieje. Na idealnym obrazie jego życia widnieje jednak rysa – są lata pięćdziesiąte, a Teodor nie jest komunistą, dodatkowo wcale się z tym nie kryje. Kiedy w wyniku tragicznego wypadku zostaje oskarżony o spowodowanie śmierci, nie ma nikogo, kto stanąłby po jego stronie. Odtąd życie Teodora i jego rodziny stanie się drogą przez mękę. W jaki sposób może je zmienić spotkanie z autystycznym, muzycznie uzdolnionym chłopcem?

Teodor rzucił okiem na zegarek, którego nawet podczas pracy w ogrodzie nie zdejmował z nadgarstka.

– Jest dopiero jedenasta. Niech się dzieci jeszcze pobawią. A my… Możemy usiąść na ławce pod jabłonią i porozmawiać. Przyniosę coś do picia.

– Nie, dziękuję. Nie będę siadała. Mam tylko jedną prośbę. Nigdy już się nie wtrącaj w moje małżeństwo. Nigdy.

Patrzyła mu w oczy tak długo, aż nie wytrzymał tego spojrzenia i odwrócił wzrok.

– Źle się u was dzieje? – bąknął.

W oczach kobiety, zamiast spodziewanego smutku, zobaczył irytację.

– Nie bądź wścibski, to nie twoja sprawa. Nikt cię o to nie prosi!

– Rozumiem. Nie będę więcej pytał.

– I nie myśl, że jestem nieszczęśliwa. Nie wyobrażaj sobie, że z tobą byłoby mi lepiej. Bo to nieprawda.

„Organista z martwej wsi” to książka mądra, głęboka i dobrze napisana. Danuta Chlupova, starannie dobierając słowa, snuje opowieść o czesko-polskim pograniczu, umieraniu domów, rozpadzie więzi międzyludzkich i powrocie do życia człowieka, któremu polityka odebrała młodość. Jest też miłość, pokusa i tajemnica. Gorąco polecam.

Zofia Mąkosa – pisarka, autorka cyklu „Wendyjska winnica”

Polecam tę pełną muzyki i empatii powieść zmuszającą do refleksji, opowieść o zwykłym/niezwykłym człowieku, który dla dobra innych, obcych mu ludzi, potrafił poświęcić siebie i swoich najbliższych.

Ewa Formella , pisarka, blogerka, autorka cyklu Szkatułka Wspomnień