Między utopią modernizacji a realiami epoki. Życie codzienne w Moskwie, Kijowie i Mińsku w czasach Leonida Breżniewa (1964–1982)

W czasach Leonida Breżniewa miliony ludzi w Związku Radzieckim przeprowadziły się z komunałek do mieszkań w blokach z wielkiej płyty, urządzały się, próbując wykreować swój własny, indywidualny ujut, marzyły o płaszczu bołonia i dżinsach, takich z Zachodu, a nie z rodzimej produkcji. Robiły codzienne zakupy w stieklaszkach, a mniej codzienne w uniwermagach, utyskiwały na jakość potraw w obszczepitie i na tłok w starych trolejbusach. W czasie wolnym wyjeżdżały na dikara, a jeśli już swoim własnym Żiguli, to było prawdziwe szczęście.
Monografia Między utopią modernizacji a realiami epoki. Życie codzienne w Moskwie, Kijowie i Mińsku w czasach Leonida Breżniewa (1964–1982) odtwarza propagandową wizję radzieckiej codzienności w epoce późnego socjalizmu, a jednocześnie opisuje realia życia w tej epoce. Autorka stara się wyjaśnić esencję współczesnej nostalgii za czasami, które przeszły do historii pod nazwą zastoju, choć w istocie były okresem fundamentalnych, aczkolwiek nie do końca zrealizowanych przemian w sferze bytowej.