Mario i czarodziej / Pan i pies

Mario i czarodziej
Już od pierwszego słowa czuć podrażnienie, znużenie, i jakiś niemiły fluid w powietrzu. Czuć zgiełk i natłok włoskiej plaży, jej hałaśliwość, zarozumiałość, wymuszoność, jej fałszywą bigoterię i krzykliwość szowinistycznego frazesu patriotycznego…
Nieprzyjemne przygody nad morzem, gdzie rzekomo obrażono „publiczną moralność”, przykre perypetie w hotelu służalczym wobec tubylczej arystokracji sprawiają, że od początku czekamy na to coś, co się musi wydarzyć – czekamy na czarnoksiężnika – kalekiego hipnotyzera, który w sposób brutalny przejmuje kontrolę nad wolą publiczności… kim jest, demagogiem, dyktatorem? Czy to Benito?
Jedno z najważniejszych dzieł politycznych Tomasza Manna, będące ostrzeżeniem przed narodzinami faszyzmu i manipulacją masami.
Koniecznie do przeczytanie w naszych czasach, znowu niestety aktualne!

Pan i pies – napisany przez autora jeszcze przed zakończeniem I wojny światowej – interpretowany bywa jako literacka ucieczka od traum i okrucieństw minionego czasu – w stronę prywatności, natury, podstawowych wartości ludzkich, w stronę łagodnego nastroju, miłości, czułości, dobroci, spokoju i refleksji.
Sam autor pisze o swoim dziele tak:
W poniższym tekście mowa jest wyłącznie o moim psie Bauszanie, o czym lojalnie i zawczasu każdego wyraźnie uprzedzam, aby nikt nie mógł później wnosić skarg z powodu zawiedzionych oczekiwań; niechaj każdy, kogo zajmowanie się tak błahym przedmiotem godzi w jego intelektualną godność, natychmiast odłoży te karty na bok […]. Nie zostaną tu bowiem poruszone żadne wyższe problemy moralne ani poddane analizie znaczące charaktery, nie wspominając już o tym, by kwestia społeczna miała zostać przybliżona do swojego rozwiązania.
Bez względu na to jak odczytamy ten tekst – to bez wątpienia najwyższy kunszt literatury światowej.