Geopolityczny wymiar rywalizacji Stanów Zjednoczonych Ameryki i Chińskiej Republiki Ludowej po zimnej wojnie

Stosunki międzynarodowe są złożonym systemem interakcji podlegającym
dynamicznym zmianom. W trakcie rozwoju relacji pomiędzy poszczególnymi podmiotami, w szczególności państwami, oprócz dwu- i wielostronnej współpracy, niemal od zarania dziejów współwystępowała
wielopłaszczyznowa rywalizacja. W każdej epoce historycznej kształtowały się również geopolityczne centra i peryferie. Przełom XIX i XX wieku
wiązał się z apogeum potęgi mocarstw europejskich, pod których kontrolą znajdowała się większa część świata. Państwa europejskie dominowały na praktycznie każdej płaszczyźnie funkcjonowania, przy czym dzięki
rozbudowanej potędze morskiej rolę wiodącego mocarstwa odgrywała
Wielka Brytania, kierując się zasadą two powers standard. Oznaczało to,
że brytyjska flota wojenna musiała być większa niż dwie kolejne w hierarchii marynarki wojenne łącznie. Natomiast druga połowa XX wieku
była zdominowana przez rywalizację Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich i Stanów Zjednoczonych, a u jego końca zaczęły tworzyć
się nowe ośrodki siły.