Czarna biel. Wspomnienia

Pogoda ducha jest jak mięsień – można ją ćwiczyć i rozbudowywać. Tym silniej, im bardziej niesprzyjające są ku temu okoliczności.

Życie Ireny Federowicz obfitowało w mocne doświadczenia. Irenka przyszła na świat między jedną a drugą wojną światową. Dzieciństwo spędziła w zdewastowanym pałacu, a młodość – w zrujnowanej Warszawie. Po wojnie rozpoczęła praktykę lekarską na Śląsku – z tego punktu obserwowała przemiany polityczne i społeczne kraju. Burzliwe losy nie były jej własnym wyborem. W takim miejscu i czasie przyszło jej żyć. Czy umiejętność zachowania optymizmu, gdy świat dookoła leży w gruzach, nie jest jednak szczególnym rodzajem bohaterstwa?

Książka w formie sfabularyzowanego wywiadu z (nie)zwykłą kobietą. Zachwyci miłośników książki „Czesałam ciepłe króliki” ze wspomnieniami Alicji Gawlikowskiej-Świerczyńskiej.