Chodźmy na łąki nad Schodnicą

Akcja tej niezwykłej powieści rozgrywa się na kilku płaszczyznach, na tle metaforycznego rysu polsko-ukraińskiego konfliktu oraz losu „pokolenia rocznik 23”. Sensacyjne, acz przypadkowe wplątanie w akcje światowych wywiadów, w tym osławioną aferę „Żelazo”, warunki tworzenia w PRL, do tego: przykry rozbrat przyjaźni, odkrywanie własnej tożsamości oraz dramat trzeciej miłości – wszystkie te wątki łączy osoba głównego bohatera – pioniera polskiej animacji – Władysława Nehrebeckiego.

– Co się stanie z polską animacją, kiedy nas zabraknie? – zapytał na jednym z naszych ostatnich spotkań zatroskany Władek.

– Nic złego – odparłem – jest tylu młodych, zdolnych twórców, pójdą własną, zupełnie inną drogą.

Witold Giersz o Władysławie Nehrebeckim

Pioniera cechuje upór w dążeniu do celu. W przypadku Władysława Nehrebeckiego celem było zgłębienie tajników filmu animowanego, specyficznej i mało przed nim w Polsce znanej dziedziny twórczości. Z całą pewnością Nehrebecki był liderem zespołu zapaleńców, którzy zapragnęli w naszym kraju robić coś z niczego. Nehrebeckiego interesował szczególnie ruch rysunkowych postaci; przekonanie, że w tej zabawie wszystko jest możliwe. Jego bogata wyobraźnia była rezerwuarem pomysłów na kolejne filmy animowane. Dorobek Władysława Nehrebeckiego jest wizytówką Studia Filmów Rysunkowych i ważną częścią historii polskiej i światowej animacji.

Bronisław Zeman