Azathoth

Świat się zestarzał i zapomniał, jak się marzy. Miasta rosną szare i ponure, a ludzie chodzą ze wzrokiem wbitym w bruk.

Bohater tego krótkiego opowiadania jest jednym z nich – niepozorny człowiek z izby, której okno wychodzi na ciemny dziedziniec. Ale każdej nocy wychyla się przez nie i patrzy w górę, na gwiazdy. Z czasem zaczyna nadawać im imiona. A potem dzieje się coś, czego się nie spodziewał.

„Azatoth” to wczesny tekst Lovecrafta z 1922 roku, fragment powieści, której nigdy nie ukończył. Bardziej poemat prozą niż klasyczna groza – krótki, oniryczny i zaskakująco piękny. Idealny, jeśli chcesz poznać Lovecrafta z trochę innej strony niż macki i szaleństwo.