Aby się nie lękać

„Trzeba (…) zostawić Bogu czas, który wybrał, nie wymuszać gwałtownych przemian i przeskoków w życiu wewnętrznym. I trzeba całkowicie się upokorzyć przed tajemnicą absolutną Bożych wyroków.

Moją drogę do Boga muszą określać następujące czasowniki:

(1) tęsknić, wołać, modlić się;

(2) próbować, usiłować, trudzić się;

(3) ufać, ufać, ufać;

(4) cierpliwie zgadzać się z wolą Bożą, umierać;

(5) lękać się siebie, być nieufnym wobec siebie, podejrzliwym i ostrożnym wobec różnych natchnień wychodzących z głębi podświadomości”.

Ks. F. Blachnicki, Rekolekcje więzienne, 27 III 1961