Ziemia Obiecana

Trzej przyjaciele – Polak, Niemiec i Żyd – postanawiają założyć razem biznes. Początkowo różnice swojego pochodzenia traktują jako atut, dzięki nim wygrywają z konkurencją. Łączy ich wspólny cel – robienie pieniędzy. Wraz ze wzrostem posiadanego majątku ich relacje zaczynają się komplikować. Wydarzenia są przedstawione na tle naturalistycznego obrazu zindustrializowanej Łodzi jako miasta molocha. Powieść jest wyrazem antyurbanizmu Reymonta.