Poznanie i wiedza w filozofii muzułmańskiej. 1. Od Al-Kindiego do Awerroesa

Tym, co wyróżnia podejście autora, jest prezentacja filozofii muzułmańskiej, zwanej też niekiedy filozofią arabską, od strony teorii wiedzy. Co istotne, dla aktywnych w średniowieczu filozofów z tego kręgu kulturowego epistemologia stanowiła warunek uprawomocnienia metafizyki oraz religijnej teologii filozoficznej (arab. al-ʿilm al-ilahiyyat). Podejmując się tego zadania, tzn. poszukując owego uprawomocnienia, filozofowie ci korzystali z inspiracji, jakich dostarczały im Koran czy hadisy, czyli teksty źródłowe islamu, lecz również, nawet w większym stopniu, z filozofii klasycznej, greckiej – m.in. logiki Arystotelesa, arystotelesowskich analiz dotyczących intelektu, a także platonizmu i neoplatonizmu. Prezentowany pierwszy tom monografii zawiera m.in. krótki zarys dziejów filozofii muzułmańskiej z uwzględnieniem okresu klasycznego. Omówiono w nim przyczyny upadku tej filozofii, przede wszystkim zaś poddano szczegółowej analizie teorie wiedzy, które odnaleźć można u klasyków tejże filozofii: Al-Kindiego, Al-Farabiego, Awicenny, Al-Ghazalego oraz Awerroesa.

Z recenzji prof. dr hab. Agnieszki Kijewskiej