Zeznania świadków i ich wartość dowodowa w rzymskim procesie karnym

W monografii Zeznania świadków i ich wartość dowodowa w rzymskim procesie karnym dr Andrzej Chmiel z Katedry Prawa Rzymskiego UMCS przypomina antyczną manierę procesualistyczną, zgodnie z którą zeznania świadków przez wieki postrzegane były jako najważniejszy i najsilniejszy zarazem środek dowodowy. Z tego powodu przedstawiciele doktryny prawa rzymskiego poświęcali im wiele uwagi, a cesarz Justynian wprowadził nawet obowiązek składania zeznań przez świadków oskarżenia. Wnioski swe formułuje autor w oparciu nie tylko o najbardziej znane źródła prawnicze, ale odwołuje się również do utworów historyków, retorów, a nawet poetów starożytnych. Udaje mu się dzięki temu odtworzyć procesowy klimat zamierzchłej epoki, który jednak w wielu swych aspektach okazuje się zaskakująco zbliżony do realiów współczesnych. Z tego powodu monografię dr. Andrzeja Chmiela gorąco polecić można nie tylko miłośnikom prawa i kultury antycznej, ale również czytelnikom zainteresowanym prawem obecnie obowiązującym.

Z recenzji prof. dr. hab. Macieja Jońcy z Akademii Łomżyńskiej