Za wodza, naród i Rzeszę: polityka literacka w Niemczech narodowosocjalistycznych 1933–1945

Największą zaletą recenzowanej pracy jest zrekonstruowanie, oparte na niemieckich źródłach archiwalnych, struktury i składu oraz procesu nazyfikacji (zglajchszachtowania) kolejnych organizacji związanych z niemieckim środowiskiem literackim w latach 1933–1945. […] Praca jest cennym studium zniewolenia jednostek przez system totalitarny, […] pokazuje, że w III Rzeszy nie było przestrzeni na „niepolityczne istnienie” i „niepolityczne piśmiennictwo”.

Z recenzji dr. hab. Tomasza Cerana

Celem prezentowanej monografii jest przedstawienie sytuacji pisarza w Niemczech narodowosocjalistycznych (1933–1945). Szczegółowo ukazano postępujący proces dławienia twórczej autonomii pisarskiej przez organy totalitarnego państwa i NSDAP, rosnącą inwigilację sfery prywatnej, terror, łamanie sumień i dehumanizację życia literackiego. Swoją uwagę autor skupia na istniejących w 1933 roku instytucjach literackich i organizacjach pisarskich, ukazując ich in-filtrację, demontaż, przekształcanie lub likwidację. Zmiany te były nie tylko skutkiem celowej ingerencji nowej władzy, lecz także efektem oddolnych inicjatyw środowisk, które skapitulowały przed terrorem, bądź też kręgów identyfikujących się z „narodową rewolucją”. Staraniem partii i państwa stworzono w latach 1933–1935 system instytucji służących totalnej kontroli i sterowaniu niemieckim rynkiem literackim. W monografii ukazano funkcjonowanie i doskonalenie tego systemu z biegiem lat. Apogeum swego rozwoju osiągnął on w latach wojny, co zbiegło się jednak z załamaniem się rynku literackiego i niemal całkowitym ustaniem życia literackiego w latach „wojny totalnej”. Odrębnym wątkiem pracy jest los pisarzy pochodzenia żydowskiego. Ukazany jest on przez pryzmat antysemickich posunięć państwa narodowosocjalistycznego, w efekcie których w 1935 roku odsunięto Żydów od udziału w życiu literackim Niemiec, a z końcem 1938 roku całkowicie wykluczono z partycypacji w życiu kulturalnym.