Z dziennika starego dziada

„Józef Ignacy Kraszewski. Z dziennika starego dziada. Opowieść tragiczna – opowieść smutna, prawdziwa jednak…
…Samiuteńki jeden, jak palec, na świecie całym! siedem krzyżyków, zgarbione plecy, włosów omal, sił niewiele, snu mało, wspomnień do zbytku, pieniędzy odrobina – a w sercu pustki? – Nie. Gdy się nie może żywych, kocha się umarłych, a ci żywi, jak mi Bóg miły, nie tak są znowu źli i czarni, jak ich tam malują!”