Wdech… Wydech

Między pierwszym wdechem a ostatnim wydechem mieści się wszystko, nawet to, co najtrudniejsze

Życie BA od dawna przypomina bezwładny dryf. Przepełnia je praca, rutyna i coraz głębsze odrętwienie. Po doświadczeniu choroby i utraty pamięci jego rzeczywistość rozpada się na fragmenty, a granica między jawą a snem zaczyna niepokojąco falować.

Wszystko zmienia sen o Przybyszu. Tajemnicza postać zapowiada spotkanie z kobietą, która ma go wyrwać z egzystencjalnego zawieszenia. BA nie wie, czy to tylko projekcja zmęczonego umysłu, czy ingerencja czegoś wymykającego się logice. Kolejne wizje prowadzą go coraz głębiej – ku własnym lękom i niespełnionym pragnieniom.

W pubie Kuźnia Słowa, wśród hałasu i poetyckich prób uchwycenia sensu, BA słyszy ją po raz pierwszy. Galatea nie pasuje do jego świata, a jednocześnie zdaje się jego brakującym elementem.

Ich relacja rozwija się pomiędzy tym, co możliwe, a tym, co wyobrażone. Każde spotkanie przybliża BA do pytania, którego nie da się już uniknąć: czy to, co miało pozostać snem, może stać się rzeczywistością?