Tożsamości narodowe na obszarze postradzieckim

Tom 2 serii wydawniczej „Kultura i polityka”.

Artykuły zamieszone w tej książce dotyczą problematyki tradycji w organizmach politycznych przestrzeni postradzieckiej. Autorzy zauważają, że często jest ona konstruowana i kreowana, że różni się od dziedzictwa. Interesującą kwestią wydaje się próba kreacji tożsamości radzieckiej, przy czym – po 20 latach od upadku ZSRR – jest ona niekiedy dziedzictwem, którego wyidealizowany obraz współtworzy dzisiejsze identyfikacje (np. w Kirgistanie). W tomie niniejszym analizie poddano także przypadki odgórnej konstrukcji treści tożsamości (m.in. na Syberii). Wykazano również, jak ważny bywa dyskurs dawności i pierwszeństwa przebywania narodów na danym terytorium (w Kirgistanie i Abchazji), co postać szczególnie kuriozalną przybrało w Turkmenistanie. Książkę zamykają artykuły ukazujące specyfikę tożsamości Ukraińców – z jednej strony siłę nacjonalizmu rodzącego etnofiletyzm, a z drugiej – zróżnicowanie treści, na których oparta jest ich identyfikacja.

Publikacja powstała we współpracy z Instytutem Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.