Teoretyczne i doświadczalne podstawy doboru korpusów w zespoły obrabiarkowe

Celem przedstawionych w monografii badań teoretycznych i doświadczalnych była poprawa jakości montowanych zespołów obrabiarkowych przez planowy dobór ich części składowych (obrobionych korpusów). Zamieszczono w niej autorskie modele teoretyczne i algorytmy służące do rozwiązania problemu najlepszego pod względem dokładności geometrycznej doboru elementów korpusowych. W celu wyznaczenia modelu błędów zespołów nieruchomych ich powierzchnie uśredniano metodą najmniejszych kwadratów i analizowano ich błędy kątowe względem jednej bazy. W modelu błędów wolumetrycznych połączeń ruchomych uwzględniano błędy geometryczne powierzchni pod prowadnice, a także odkształcenia korpusów spowodowane przez siły masowe i sztywność układów prowadnicowych. Modele współpracy powierzchni roboczych zespołów prowadnicowych walidowano, porównując obliczone błędy prostoliniowości z wartościami zmierzonymi autokolimatorem. Na potrzeby oceny jakości potencjalnego wariantu montażowego wprowadzono pojęcie teoretycznego błędu przestrzennego VEt. Podczas badań skuteczności opracowanych metod w warunkach przemysłowych uzyskano średni wzrost dokładności geometrycznej zmontowanych zespołów obrabiarkowych o ok. 30%.