Syn Beliry

„Przed szkołą kolonialną panował niezwykły ruch. Czarne chłopaki i dziewczęta otoczyły kilku białych kolegów i słuchały z zapartym tchem.

– Do szkoły przybędzie sam gubernator!… – zawołał piegowaty, blady wyrostek o zwichrzonych włosach i złych bezbarwnych oczach. – Słyszałem od ojca, że gubernator oddaje swoją córkę do naszej szkoły.

– Czy będzie się uczyła razem z nami, Pedro? – spytał mały wiotki Mulat, o pięknej brązowej twarzy.

– A cóż ty sobie myślisz, „Cętkowany”, że dla zabawy tylko? – odparł Pedro i roześmiał się brutalnie.”

– Będziesz musiał odstąpić jej pierwsze miejsce w klasie, inaczej…

– Inaczej, co ?…- spytał znowu Mulat, a w płomiennych oczach jego, zasnutych mgiełką zadumy, zjawił się nagle wyraz uporu i gniewu.

– Ba! – zaśmiał się stojący obok Mulata opasły, zawadiacki chłopak. – Inaczej – wyrzucą cię na zbity łeb! Pamiętaj o tym, Enriko, i wbij to sobie do łepetyny!

To mówiąc, uderzył dłonią w czoło kolegi…”

Opowieść o wielkiej miłości Mulata, syna oficera hiszpańskiego i Murzynki, do białej dziewczyny, córki gubernatora kolonii.

– Będziesz musiał odstąpić jej pierwsze miejsce w klasie, inaczej…

– Inaczej, co ?…- spytał znowu Mulat, a w płomiennych oczach jego, zasnutych mgiełką zadumy, zjawił się nagle wyraz uporu i gniewu.

– Ba! – zaśmiał się stojący obok Mulata opasły, zawadiacki chłopak. – Inaczej – wyrzucą cię na zbity łeb! Pamiętaj o tym, Enriko, i wbij to sobie do łepetyny!

To mówiąc, uderzył dłonią w czoło kolegi…”

Opowieść o wielkiej miłości Mulata, syna oficera hiszpańskiego i Murzynki, do białej dziewczyny, córki gubernatora kolonii.