Śpiątko

Śpiątko jest zapisem metaforycznej podróży, która odsłania świat bezimiennej dwudziestolatki, może everymanki pokolenia Z. Po obronie licencjatu bohaterka mieszka z rodzicami, nie ma pracy, nie może zasnąć. Zakupiony przez internet materac na kółkach pozwala jej poruszać się nie tylko w przestrzeni, ale i między tęsknotą za minionym a lękiem przed przyszłością, między buntem przeciwko systemowi a uległością wobec rodziców, między ambicją, żeby zrobić wszystko, i rzeczywistością, w której nie robi nic. To zatraca siebie, to – chwilami – siebie odnajduje. Najintensywniejszą i najbardziej obiecującą próbę stanowi dla niej sen, ale i ją chce przeprowadzić na własnych zasadach, samotnie, w ukryciu, bez wystawiania się na ocenę innych, na którą narażona jest, czy tego chce, czy nie, każda kobieta, każdy człowiek. Realizm i absurd, feminizm i weganizm, obserwacje przyrody i ludzi, antropomorfizowanie zwierząt stają się formami buntu i szukania więzi jednocześnie. Niezgodą na (nie)porządek rządzący światem i iluzje religii.

Śliwowska gra i ryzykuje na kilku poziomach. Po pierwsze języka – sprawdza jego możliwości w rejestrach rozciągających się od realistycznych opisów po oniryczne, surrealistyczne ujęcia. Po drugie, sięgając po temat i prowadząc fabułę, w której autorka wychyla się wyobraźnią literacką daleko poza bezpieczne ramy powieści o millenialsach w kryzysach psychicznych. Umożliwia jej to charakterystyczny sposób narracji oraz wejście w głębię postaci.
Anna Cieplak

Od autorki:
Jestem śniącą kobietą. Nie ma dla mnie bardziej fascynującej i jednocześnie podstawowej czynności niż sen. Ale jaki człowiek naprawdę śpi? Kto może pozwolić sobie na drzemkę w środku tygodnia, kto nie zostanie nazwany leniwym, bo w weekend śpi do południa? Co dzieje się z człowiekiem, który śpi przez kilka dni – czy wciąż jeszcze istnieje? W dobie nagradzania ciągłej produktywności sen traktowany jest jako obowiązek, element higieny albo luksus. A moim zdaniem jest to przede wszystkim wyraz wolności.

Julia Maria Śliwowska, urodzona w 1998 roku w Warszawie; mieszkała także w Krakowie, Budapeszcie i Braszowie. Ukończyła hungarystykę na UW i edytorstwo na UJ. Finalistka projektu Połów. Prozatorskie debiuty 2023. Absolwentka Kursu Pisania Powieści KMLU 2024/25 i warsztatów literackich Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie 2018/19. Lubi śnić, czarować i robić dobro. Śpiątko to jej debiut prozatorski.