Rodzina i polityka rodzinna w III Rzeczypospolitej w procesie zmiany. Perspektywa porównawcza

W pierwszej części monografii autorka podjęła próbę interpretacji znaczenia i rozumienia rodziny we współczesnym porządku normatywnym i społecznym cywilizacji zachodniej w kontekście zmiennych uwarunkowań ekonomicznych, politycznych i kulturowych drugiej połowy XX i pierwszych dekad XXI stulecia. Zwróciła uwagę na negatywne konsekwencje „prywatyzacji rodziny” dla stabilności ładu społecznego wobec coraz bardziej widocznych symptomów ograniczeń publicznych systemów polityki społecznej w kreowaniu bezpieczeństwa socjalnego obywateli, utraty kontroli nad globalnym rynkiem pracy i ryzykiem nieprzewidywalnych kryzysów o zasięgu ponadnarodowym.

W drugiej części monografii autorka skupiła się na analizie czynników mających wpływ na przemiany rodziny w ponad trzech dekadach III Rzeczypospolitej. Drugim wątkiem tej części monografii jest prezentacja stanu polskiej rodziny w świetle danych statystycznych z perspektywy porównawczej odnoszącej się do objętego badaniami okresu oraz miejsca Polski na tle krajów Europy.

Wynikające z analiz podjętych w części drugiej wnioski wyznaczyły treść III części monografii, poświęconej diagnozie aktualnego stanu polityki rodzinnej w Polsce.

W zakończeniu, poza podsumowaniem analiz prezentowanych w treści monografii, wskazano wnioski aplikacyjne pod adresem decydentów i instytucji wszystkich poziomów zarządzania polityką publiczną państwa. Złożoność uwarunkowań trwania i rozwoju rodziny w Polsce, aktualne wskaźniki jej demograficznej i społecznej struktury, niska wartość i skuteczność wielu instrumentów polityki rodzinnej a także niespójność narracji politycznej wobec znaczenia strategii osłabienia tempa depopulacji rodzimej ludności dla ekonomicznej i politycznej pozycji naszego kraju w Europie i w świecie, uzasadniają konieczność zdecydowanej rewizji polityki państwa wobec rodziny w wielu wymiarach.