Rekonstrukcje

Obłędna sztafeta zbrodni wśród zakazanych zaułków Łodzi.

W Łodzi zaczynają ginąć nastoletnie dziewczyny. Schemat działania porywacza wskazuje na „sezonowego zabójcę”, który grasował w mieście kilka lat wcześniej. Uzasadnione jest jednak przypuszczenie, że obecne porwania mogą być dziełem naśladowcy. Przełożeni decydują się przywrócić do służby wydalonego z policji Fiszera, kłopotliwego dochodzeniowca będącego kimś w rodzaju zaćpanego medium, który przed laty, stosując niekonwencjonalne metody, wytropił „sezonowego zabójcę”.

Śledztwo wiodące przez duszne podwórka, ciemne zaułki i klaustrofobiczne klatki schodowe szybko zaczyna przypominać ryzykowną eskapadę z pogranicza objawienia i szaleństwa, której stawką jest ludzkie życie.

Sięgając po tę sensacyjną historię nie należy się nastawiać na proste prawdy i łatwe do rozwiązania zagadki, zamiast tego lepiej jest się przygotować na mroczną podróż w głąb ludzkich umysłów i podglądanie jak rodzi się zło. „Rekonstrukcje” są kryminałem wyłamującym się z prostych schematów sensacyjnych, oferującym czytelnikom nie tylko lekturę, ale i filmowo-fotograficzną opowieść.

Katarzyna Pessel,

Oto powieść będąca syntezą sztuki teatralnej, scenariusza i zmyślnie skonstruowanej zagadki kryminalnej. Nowatorsko prowadzona fabuła z niekonwencjonalnymi metodami śledztwa i niebanalnymi bohaterami nie pozwala czytelnikowi jednoznacznie stwierdzić: czy akcja dzieje się naprawdę czy zanurzamy się w odmętach onirycznych (narkotycznych) wizji?

Jan Rychter udowadnia, że film można nie tylko oglądać, ale i przeczytać.

Anna Sukiennik,

Niezwykły, artystyczny koncept oparty na fascynacji autora kinem. Drobiazgowe przedstawienie rzeczywistości z punktu widzenia reżysera wydaje się być zapisem filmu. Świat szczegółów, których na co dzień nikt nie dostrzega. Nieprzeciętna i skierowana do czytelników o szczególnie wysublimowanym guście.

Sandra Rosa,

Jan Rychter, (ur. w 1982 r.) – absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Łódzkiego. Publikował poezję na łamach „Tygla Kultury”, porzucił jednak wiersze na rzecz prozy. Wskazując swoje twórcze inspiracje, podkreśla rolę, jaką w kształtowaniu jego pisarstwa wywarła powieść modernistyczna i postmodernistyczna. Ceni dorobek literacki m. in. Williama Faulknera, Alaina Robbe-Grilleta czy Thomasa Pynchona. Wierzy w sens twórczych poszukiwań, stąd jego zamiłowanie do formalnych eksperymentów. O ile w debiutanckim W cieniu kamienic wyraźnie widoczne były wpływy XX-wiecznej prozy awangardowej – głównie spod znaku strumienia świadomości oraz nouveau roman – o tyle Rekonstrukcje są raczej świadectwem filmowych fascynacji autora, który podkreśla, że właśnie film, obok literatury, jest jego wielką pasją.