Organizacje w czasach cyberzagrożeń 6.0. Wpływ AI na bezpieczeństwo informacyjne i odporność operacyjną

Monografia rozwija nowatorskie spojrzenie na bezpieczeństwo organizacyjne, proponując podejście integrujące technologię, prawo, zarządzanie i wiedzę użytkowników. Jest to podejście, które wpisuje się w interdyscyplinarny charakter nauk o bezpieczeństwie i jednocześnie odpowiada na bieżące potrzeby sektora przemysłowego. W monografii nie tylko dokonano analizy zagrożeń i regulacji, ale przede wszystkim wskazano, jak organizacje mogą budować modele odporności adekwatne do wyzwań XXI wieku.
Kolejne części monografii przybliżają, jak ewolucja przemysłu wpływa na charakter zagrożeń, w jaki sposób systemy AI generują nowe podatności, jaką rolę odgrywa świadomość społeczna oraz jak budować odporność organizacyjną w erze systemów autonomicznych. W rozdziale pierwszym czytelnik zostanie wprowadzony w zjawisko przemysłowej transformacji oraz genezę cyberzagrożeń 6.0, w rozdziale drugim przedstawiono technologiczne aspekty zagrożeń, w rozdziale trzecim skupiono się na świadomości społecznej, w rozdziale czwartym na modelach przeciwdziałania zagrożeniom, natomiast w rozdziale piątym ukazano scenariusze przyszłości i kierunki rozwoju bezpieczeństwa w przemyśle w perspektywie Industry 6.0. Taka struktura monografii umożliwia całościowe, wielowymiarowe spojrzenie na zagadnienie bezpieczeństwa w erze sztucznej inteligencji.
Monografia stanowi oryginalny i samodzielny wkład w rozwój dyscypliny nauk o bezpieczeństwie, zarówno w wymiarze teoretycznym, jak i metodologicznym oraz aplikacyjnym. Jej nowatorstwo polega na całościowym i systemowym ujęciu bezpieczeństwa informacyjnego w organizacjach przemysłowych funkcjonujących w warunkach transformacji określanej mianem Przemysłu 6.0, z uwzględnieniem roli sztucznej inteligencji jako czynnika generującego jakościowo nowe kategorie zagrożeń oraz znaczenia świadomości społecznej jako kluczowej determinanty skuteczności systemów bezpieczeństwa. Wprowadzenie pojęcia „cyberzagrożenia 6.0”, połączenie perspektywy technologicznej i społecznej oraz spójne osadzenie rozważań w paradygmacie bezpieczeństwa sprawiają, że opracowanie ma charakter wartościowy i inspirujący. Jego znaczenie wykracza poza aktualny stan badań, tworząc solidne podstawy do dalszego rozwoju tej problematyki.
W dotychczasowych analizach brakuje ujęć, które traktowałyby bezpieczeństwo organizacyjne jako zjawisko socjotechniczne, wynikające z interakcji pomiędzy technologią, strukturą organizacyjną i człowiekiem jako podmiotem interpretującym informacje i podejmującym decyzje. Niniejsza monografia wypełnia tę lukę, przesuwając punkt ciężkości analizy z samej infrastruktury technicznej na mechanizmy poznawcze, kulturowe i organizacyjne, które w praktyce decydują o odporności organizacji na zagrożenia generowane przez systemy sztucznej inteligencji.