Instytucja teatru zaangażowanego w polskiej sferze publicznej po 1989 r. Przykład Teatru Polskiego w Bydgoszczy w latach 2006-2014

Głównym celem niniejszej publikacji jest zbadanie funkcjonowania instytucji teatru zaangażowanego w Polsce po 1989 r. w kontekście przemian społeczno-politycznych. Analiza ma na celu m.in. ukazanie, w jaki sposób teatr – jako instytucja kultury finansowana ze środków publicznych – może pełnić funkcję przestrzeni debaty obywatelskiej, krytyki społecznej i edukacji kulturowej.

Przedłożony do recenzji maszynopis książki autorstwa Pani Doktor Pauliny Wenderlich stanowi ambitną i wielowymiarową próbę analizy instytucji teatru zaangażowanego w Polsce po 1989 roku. Praca wpisuje się w interdyscyplinarne pole badań z pogranicza nauk o polityce i administracji, socjologii kultury czy wiedzy o teatrze. Autorka podjęła się nie tylko analizy fenomenologicznej konkretnej instytucji kultury, tj. Teatru Polskiego w Bydgoszczy, ale przeprowadziła także głęboką konceptualizację pojęć takich jak polityczność, upolitycznienie, instytucja kultury czy teatr publiczny. W ten sposób książka nie tylko wnosi wkład do badań nad polskim teatrem, ale […] będzie także ważnym głosem w debacie nad relacjami między polityką a sztuką we współczesnym państwie demokratycznym. […] publikacja wzbogaci zasoby literatury przedmiotu, oferując zarówno źródło wiedzy faktograficznej, jak i punkt wyjścia do dalszych badań. Dzięki jasnemu językowi, dobrze zaplanowanej strukturze oraz umiejętnemu połączeniu perspektywy naukowej i praktycznej publikacja może trafić zarówno do specjalistów, jak i do szerzej rozumianego środowiska odbiorców zainteresowanych teatrem i kulturą. Jej opublikowanie może przyczynić się do poszerzenia debaty nad rolą instytucji artystycznych w kształtowaniu postaw społecznych i politycznych, a także nad znaczeniem sztuki zaangażowanej we współczesnej Polsce. (Z recenzji dr. hab. Bartłomieja Seclera, UAM)

Publikacja podejmuje niezwykle aktualny i ważny temat funkcjonowania teatru jako instytucji nie tylko artystycznej, ale także społecznej i politycznej w Polsce po 1989 roku. […] Recenzowana praca wyróżnia się perspektywą instytucjonalną, ukazując teatr nie tylko jako miejsce twórczości, ale jako element infrastruktury publicznej, podlegający naciskom politycznym i społecznym. […] To nie tylko przedstawienie fragmentu historii Teatru Polskiego w Bydgoszczy, ale przede wszystkim praktyczne ujęcie działalności teatru w kontekście społecznych i politycznych uwarunkowań, które wpływają na jego funkcjonowanie, jak i samą dyskusję o pozycji i roli współczesnego teatru. Książka stanowi istotny wkład w badania nad relacją między sztuką a polityką w Polsce po 1989 r. […] może być użyteczna zarówno dla badaczy teatru, kulturoznawców i politologów, jak i dla praktyków – ludzi kultury, animatorów i decydentów polityki kulturalnej. Po książkę może sięgnąć publiczność, a przynajmniej ta jej część zainteresowana oddziaływaniem sztuki na społeczeństwo. Publikacja ma potencjał dydaktyczny: może być wykorzystywana na zajęciach z teatrologii, socjologii kultury i nauk politycznych. (Z recenzji dr hab. Aleksandry Sekleckiej, prof. UMK)