Hierarchia (#2). Siła nielicznych

WSZYSTKO, CO POTRÓJNE, JEST DOSKONAŁE

Hierarchia wciąż nazywa mnie Visem Telimusem. Wciąż ogłasza mnie Catenicusem. Wszyscy, jak jeden mąż, wciąż wierzą, że wiedzą, kim jestem.

Jednak coś się zmieniło. Wygrałem Iudicium i wiele straciłem – a teraz, choć wydaje się to niemożliwe, starożytne urządzenie ukryte za Labiryntem powieliło mnie w trzech osobnych światach. Inna wersja mnie w każdym z nich: w Obiteum, Luceum i Res. Trzy różne ciała, trzy różne życia. Muszę się ukrywać, walczyć, grać w polityczne gierki. Muszę trenować, ufać i kłamać. Muszę zabijać, uzdrawiać i udowadniać swoją wartość raz za razem, na nowo i bez końca.

Jestem kochany, nienawidzony i całkowicie sam.

Przede wszystkim jednak muszę znaleźć odpowiedzi, zanim będzie za późno. Zrozumieć naturę tego, co mi zrobiono – i dlaczego.

Muszę znaleźć sposób, by powstrzymać nadchodzący Kataklizm, ponieważ jeśli wszystko, czego się dowiedziałem, jest prawdą… mogę być jedynym, który jest w stanie to zrobić.