Feliks Netz. Przewaga rozpaczy. Bioeseje

Pierwsza kompletna monografia twórczości prozatorskiej Feliksa Netza, obejmująca całość jego prozy – od debiutanckiej powieści „Związek zgody” z 1968 po ostatnią „Dysharmonia caelestis” z 2005.

„Coraz odważniej używa się pojęcia „śląska szkoła eseju” na zbiorcze określenie dorobku śląskich eseistów i eseistek, których wspólnym mianownikiem jest rozwinięta świadomość znaczenia miejsca i domu (oikologia Tadeusza Sławka i Aleksandry Kunce), historii i języka (Zbigniew Kadłubek, Mariusz Jochemczyk), splotu pojedynczej egzystencji genealogii i filologii (Stefan Szymutko). Madaliński dołącza do tego grona. Czerpie odważnie z tej tradycji, dodając do niej wymiar cielesny i fenomenologiczny. […] [Wywód] wytrąca nas z bezpiecznego dystansu, jaki wytwarza medium tekstu, i pyta o nasze ciała, zaprasza je do udziału w akcie lektury. Nie jesteśmy do tego przyzwyczajeni, ale tak, książkę Artura Madalińskiego można i należy czytać ciałem, całym naszym sensorium. Ja w każdym razie tak ją przeczytałem, choć w tym wypadku chyba należałoby powiedzieć, przeżyłem. Tak, Przewagi rozpaczy nie da się przeczytać, można ją tylko przeżyć”.

dr hab. Wojciech Śmieja, prof. UŚ

Artur Madaliński – krytyk literacki, doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, literacki menadżer kultury, aktywista czytelniczy. Wykładowca Uniwersytetu Śląskiego, dyrektor Biblioteki Śląskiej w Katowicach.
Zajmuje się literaturą XX wieku, współczesną prozą polską i melancholią. Autor wielu esejów, recenzji i rozmów z pisarzami, publikowanych, między innymi, w „Twórczości”, „Kontekstach”, „FA-arcie”, „Kresach”, „Pograniczach”, „Więzi”, „Nowych Książkach”. Pisał także dla „Tygodnika Powszechnego”, „Polityki”, „Rzeczpospolitej”, „Kultury Liberalnej” „Newsweeka” i „dwutygodnika”. Stały współpracownik miesięcznika „Znak”, gdzie najczęściej publikuje swoje rozmowy, eseje i teksty krytyczne.