Elektrochemicznie modyfikowana powierzchnia bionanomateriałów tytanowych

Biomateriały w ostatnich kilkunastu latach są jedną z najczęściej badanych grup materiałów. Związane jest to z dużym zapotrzebowaniem na nie rynku i społeczeństwa. Wyższy poziom i wydłużający się czas życia skłaniają do coraz powszechniejszego stosowania implantów, zarówno estetycznych jak i biomechanicznych. Zastępowanie uszkodzonych żywych tkanek obcymi materiałami wymaga spełnienia przez nie surowych wymogów co do składu chemicznego, czystości, odporności korozyjnej, wytrzymałości, jakości powierzchni i ogólnie pojętej biozgodności. Implant wszczepiony do organizmu powinien w nim możliwie jak najdłużej bezawaryjnie funkcjonować, co zwiększy komfort życia pacjenta oraz wydłuży czas pomiędzy operacjami niezbędnymi do wymiany implantu. Z tego względu dąży się do udoskonalenia składu chemicznego i mikrostruktury, które wpływają na właściwości fizyczno-chemiczne i mechaniczne materiałów, ale także podejmuje się próby modyfikacji warstwy wierzchniej w celu uzyskania jej odpowiedniej morfologii, osadzenia warstw bioaktywnych lub o zwiększonej odporności na zużycie. Nowa, dodatkowo wytworzona warstwa wierzchnia przyspiesza proces osteointegracji, ogranicza ryzyko uwalniania szkodliwych związków z implantu do organizmu i wystąpienia stanu zapalnego.