Dom na szwederowskiej skarpie. Obrazki z historii bydgoskiego sierocińca w czasach od Henryka Dietza do Leona Stobrawy

„Dom na szwederowskiej skarpie…” to bogato ilustrowany zbiór opowieści o poszczególnych etapach funkcjonowania jednego z najstarszych bydgoskich sierocińców, mieszczącego się na Szwederowie przy ulicy Romualda Traugutta 5. Dom, ufundowany w 1907 roku przez Henryka Dietza, przetrwał wraz ze swoimi pracownikami i mieszkańcami burzliwe koleje losu podczas drugiej wojny światowej, a po wyzwoleniu Bydgoszczy stał się przystanią dla osieroconych dzieci i młodzieży. Pracownicy Domu, pod kierunkiem jego administratora Leona Stobrawy (wybitnego żołnierza i wychowawcy), przez wiele lat nie tylko zapewniali swym podopiecznym dach nad głową i edukację, ale także – przede wszystkim – starali się otoczyć ich rodzinnym ciepłem w miarę możliwości.

W książce zostały zamieszczone, zaczerpnięte ze źródeł archiwalnych i nielicznych wspomnień, szczegółowe informacje dotyczące okoliczności wybudowania i inauguracji sierocińca im. Henryka Dietza, jego funkcjonowania w okresie międzywojennym pod opieką zakonnic ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo Prowincja Chełmińska oraz okresu do 1965 roku, gdy kierownikiem mieszczącego się tu Państwowego Domu Dziecka i Państwowego Domu Młodzieży był Leon Stobrawa.