Historia Norwegii XIX i XX wieku

W tej syntezie dziejów Norwegii nacisk świadomie został położony na historię niepolityczną. […]Podanie dziejów Norwegii z naciskiem na pojedyncze wydarzenia nie pozwala – naszym zdaniem – zrozumieć, w jaki sposób kraj ten przekształcił się z ubogiej prowincji na peryferiach Europy z najbogatsze państwo świata. Wyjaśniają to natomiast procesy społeczne i kulturowe, które współtworzyły dojrzałe i odpowiedzialne społeczeństwo obywatelskie – norweską wspólnotę o dużym zaufaniu społecznym […].

Przyjęte cezury to rok 1814 – data uchwalenia konstytucji 17 maja, utworzenia niepodległej Norwegii, a następnie unii ze Szwecją; rok 1905 – moment zerwania unii i proklamowania niepodległego Królestwa Norwegii; a opis ostatniego wieku został doprowadzony do końca milenium.