Badania układów „człowiek–narzędzie udarowe–podłoże”

Przedmiotem rozprawy jest opracowanie metod badania i projektowania układów wibroizolacji ręcznych narzędzi udarowych do zagęszczania gruntu w ujęciu antropotechnicznym człowiek–narzędzie udarowe–podłoże. Rozważano zagadnienia dotyczące identyfikacji poziomu wibroaktywności narzędzi udarowych i ich szkodliwego oddziaływania na organizm człowieka. Analizowano układy tłumiące pod względem skuteczności redukcji drgań. Badania doświadczalne i projektowanie wibroizolatorów były ukierunkowane na ochronę zdrowia i bezpieczeństwo człowieka. Podjęto próbę wykorzystania metody diagnostycznej stosowanej w medycynie, to jest elektromiografii powierzchniowej, do oceny stopnia narażenia osób obsługujących narzędzia udarowe. Efektem pracy jest opracowanie metodyki badania i projektowania skutecznych układów wibroizolacji o znacznym poziomie ograniczenia transmisji drgań do układu dłoń–ramię człowieka. Opracowanie konstrukcji prototypu nowego wibroizolatora o znacznej redukcji drgań, bez obniżenia efektywności pracy narzędzia jest praktycznym osiągnięciem rozprawy.