Loda Halama. Pierwsze nogi Drugiej Rzeczpospolitej

„Gar’Ingawi Wyspa Szczęśliwa”, kultowa polska powieść fantasy po latach powraca na półki księgarskie.

Kiedy J.R.R. Tolkien pracował nad Władcami pierścienia, hitlerowscy barbarzyńcy stali u bram Albionu. W tolkienowską narrację wkradła się niepewność jutra cywilizacji, z którą identyfikował się Profesor.

Kiedy podczas nocy stanu wojennego, Anna Borkowska pisała Gar’Ingawi, lud zamieszkujący tytułową wyspę wyczekiwał z nadzieją na powrót Dobra – tajemniczego Ora- Jasnego Brata.

Wygnany niegdyś Ciemny Brat – dokonuje zbrojnego przewrotu na Gar’Ingawi. Rozpoczyna się walka o sumienia i serca wyspiarzy.

W powieści znajdziemy wszystko, czego trzeba w dobrej powieści fantasy; święte miasta wybijające się ponad gwiezdny firmament, krainy zamieszkane przez wielorękie stworzenia, uroczyska budzące grozę, upadające imperia i powstające na ich gruzach nowe. Pojawiają się epiccy herosi sagi – główny bohater Tagun, tajemniczy bard Łazęga, patriarcha Dejno Imanu, księżniczka Mdan, książę Ungana Nile. O dominację w wyspiarskim świecie ścierają się ze sobą coraz to nowe rasy stworzeń..

Autorka napisała sagę przepiękną polszczyzną, którą trudno odnaleźć w naszej literaturze. Atutem – i jednocześnie bohaterem – książki jest … nadzieja.

Anna Borkowska (s. Małgorzata Borkowska OSB) – polska mniszka klauzurowa, benedyktynka, historyk i znawczyni życia zakonnego, doctor honoris causa KUL(2011), autorka wielu książek. W „Twarzach ojców pustyni“ opisujących pierwszych mnichów chrześcijańskich spotkamy abba Ora. Powiadano, że abba Or ani nie skłamał nigdy, ani nie przysiągł, ani nikomu nie złorzeczył, ani w ogóle nie mówił bez potrzeby. Czy zbieżność imion z najważniejszą postacią Gar’Ingawi – Jasnym Bratem- Orem jest przypadkowa?