Piękne brzydactwo Psychologiczna problematyka obrazu ciała i jego zaburzeń

Wprowadzenie 7
1. Ja cielesne i obraz ciała 10
1.1. Rozwój Ja cielesnego 10
1.2. Obraz ciała – definicje 30
1.3. Rola głosu, węchu i dotyku dla funkcjonowania osoby 34
1.4. „Dlaczego mnie nigdy nie przytulałaś?”
– studium kobiety określającej się jako „monstrum” 42
2. Obraz ciała – kontekst kulturowy 50
2.1. Wzorce dotyczące wyglądu u kobiet i mężczyzn 50
2.2. Anoreksja u kobiet, czyli „porzucone ciało” 59
2.3. Dysmorfia mięśniowa u mężczyzn – wyniki badań 69
3. Zaburzenia obrazu ciała u osób cierpiących na choroby psychosomatyczne 86
3.1. Choroba jako pomost pomiędzy umysłem i ciałem 86
3.2. „Mam w brzuchu kamień albo nic” – obraz ciała niepłodnych
kobiet: wyniki badań i studium osoby 98
3.3. Spostrzeganie własnych dzieci przez matki dzieci z alergią
pokarmową – wyniki badań 121
3.4. Obraz ciała u dzieci cierpiących na astmę oskrzelową oraz na
cukrzycę – badania własne 137
3.5. Reprezentacja psychiczna własnej cielesności u dorosłych osób
chorych na astmę oskrzelową w świetle wyników badań 156
3.6. Ciało „ofiarowane” – funkcja ciała u osób z chorobami
psychosomatycznymi: podsumowanie 165
4. Obraz własnego ciała jako stan 175
4.1. Zmieniający się obraz ciała 175
4.2. „Brzydnę, gdy nikt mnie nie kocha”
– studium kobiety w okresie menopauzy 184
4.3. Obraz ciała i depresja u młodych dorosłych – wyniki badań 193
5. „Brzydkie kaczątko” czy „piękny łabędź”?
możliwości transformacji obrazu ciała 204
6. Odzyskane piękno, czyli o tym,
jak „brzydactwo” staje się piękne 218
Bibliografia 230
Indeks nazwisk 249
Indeks rzeczowy 256