Topografie wileńskie. Obraz międzywojennego Wilna w perspektywie peryferyjnej nowoczesności

Przedmiotem analiz jest fenomen miejskości oraz sprzężona z nim problematyka nowoczesności miasta środkowo-wschodnioeuropejskiego. Podstawę dla przeprowadzonych analiz stanowią zapisy przestrzeni Wilna dwudziestolecia międzywojennego w tekstach kilku rodzajów: literackich, publicystyczno-literackich, czyli w felietonach i reportażach, w prozie autobiograficznej (wspomnieniach), w przewodnikach i literaturze podróżniczej. Analizę wybranych reprezentacji przestrzeni Wilna w tekstach zróżnicowanych gatunkowo uzupełniają w niewielkim zakresie odwołania do wybranych reprezentacji wizualnych (...), stanowiących symbiotyczną część wileńskiego dyskursu krajoznawczego.